ćwiczyć

ćwiczyć
ćwiczyć I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIa, ćwiczyćczę, ćwiczyćy, ćwiczyćony {{/stl_8}}– oćwiczyć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIa, rzad. {{/stl_8}}{{stl_7}}'bić, smagać, np. batem, rózgą': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ćwiczyć batem konia. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}ćwiczyć II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIa {{/stl_8}}– wyćwiczyć {{/stl_13}}{{stl_8}}cz dk VIIa {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wykonywać (i zwykle powtarzać) jakąś czynność w celu nabrania wprawy, utrwalenia jej i doskonalenia': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ćwiczyć biegi, rzuty, skoki, gamy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'doskonalić w czymś, zaprawiać, sposobić': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ćwiczyć kogoś w szermierce, strzelaniu. Ćwiczyć wolę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}ćwiczyć III {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIa {{/stl_8}}{{stl_7}}'wykonywać ćwiczenia gimnastyczne, gimnastykować się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Gimnastycy ćwiczyli na sali. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • ćwiczyć — ndk VIb, ćwiczyćczę, ćwiczyćczysz, ćwicz, ćwiczyćczył, ćwiczyćczony 1. «zaprawiać, sposobić do czegoś, doskonalić w czymś; wprawiać, kształcić» Ćwiczyć umysł, wolę. Ćwiczyć kogoś w sztuce wojennej. W czasie zabawy dzieci ćwiczyły sprawność… …   Słownik języka polskiego

  • ćwiczyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wprawiać się, doskonalić się w czymś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ćwiczyć się w szermierce, w pisaniu. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • badminton — m IV, DB. a, Ms. badmintonnie, blm «gra zbliżona do tenisa, rozgrywana na boisku o określonych wymiarach, przedzielonym siatką, polegająca na przebijaniu z powietrza rakietką przez siatkę małej plastykowej lotki; kometka» Turniej badmintona.… …   Słownik języka polskiego

  • chór — m IV, D. u, Ms. chórze; lm M. y 1. «zespół śpiewaków wykonujących wspólnie utwór muzyczny, często z towarzyszeniem instrumentów» Chór męski, żeński, chłopięcy, dziecięcy, mieszany. Chór jednogłosowy, wielogłosowy, polifoniczny. Chór amatorski,… …   Słownik języka polskiego

  • ćwiczenie — n I 1. rzecz. od ćwiczyć. 2. lm D. ćwiczenieeń częściej w lm «czynność wykonywana i powtarzana dla wprawy, w celu opanowania jakiejś umiejętności, nabycia sprawności w jakiejś dziedzinie» Ćwiczenia gimnastyczne. Ćwiczenia wojskowe. Ćwiczenia jogi …   Słownik języka polskiego

  • fechtować się — ndk IV, fechtować siętuję się, fechtować siętujesz się, fechtować siętuj się, fechtować sięował się «walczyć białą bronią, ćwiczyć się w szermierce; uprawiać fechtunek» ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • gimnastykować — ndk IV, gimnastykowaćkuję, gimnastykowaćkujesz, gimnastykowaćkuj, gimnastykowaćował, gimnastykowaćowany «poddawać ćwiczeniom gimnastycznym, ćwiczyć» Gimnastykować mięśnie, stawy. gimnastykować się «uprawiać gimnastykę, wykonywać ćwiczenia… …   Słownik języka polskiego

  • granat — I m IV, D. u, Ms. granatacie; lm M. y 1. → granatowiec 2. «owoc granatowca kształtem przypominający jabłko, jadalny, o czerwonym miąższu, z którego przyrządza się napoje orzeźwiające» Kupić kilogram soczystych granatów. 3. «kolor ciemnoniebieski …   Słownik języka polskiego

  • intensywnie — intensywnieej przysłów. od intensywny Barwa intensywnie żółta. Intensywnie ćwiczyć, pracować, trenować. Przeżywać coś intensywnie …   Słownik języka polskiego

  • joga — ż III, CMs. jodze, blm filoz. 1. «praktyki ascetyczno mistyczne wypracowane przez jeden z bramińskich systemów religijno filozoficznych, mające na celu osiągnięcie doskonałości duchowej» 2. «rodzaj gimnastyki wzorowanej na ćwiczeniach joginów… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”